«Κίνημα Γιασεμί» Ευρωεκλογές 2019 – Ανακοίνωση Τύπου

Στις 26 Μαΐου προσερχόμαστε για τέταρτη φορά στις κάλπες για εκλογή των μελών του Ευρωκοινοβουλίου, μετά την ένταξη της πατρίδας μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 2004. Τι είναι το «Κίνημα Γιασεμί» και γιατί συμμετέχει σ’ αυτές τις εκλογές;

Και οι έξι υποψήφιοι είμαστε Κύπριοι που μιλούμε τουρκικά και είμαστε πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αν και εντάχθηκε στην ΕΕ ολόκληρη η Κύπρος, το βόρειο τμήμα του νησιού βρίσκεται ακόμα εκτός Ευρώπης, στο έλεος της Τουρκίας. Οι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι οπαδοί του στάτους κβο, μοιάζουν σαν να έχουν συμφωνήσει να συγκαλύψουν αυτή την πραγματικότητα που είναι πολύ ξεκάθαρη εδώ και χρόνια.

Κατερχόμαστε ως υποψήφιοι για να αποκαλύψουμε τι συμβαίνει πραγματικά.

Ενώ στο νότιο τμήμα της Κύπρου ισχύει το ευρωπαϊκό κεκτημένο, στο βόρειο τμήμα της ισχύει το κεκτημένο της Άγκυρας. Κάτω από την ισλαμοφασιστική δικτατορία του Ταγίπ Έρντογαν και του κόμματός του έχουν εκμηδενιστεί στην Τουρκία τα ανθρώπινα δικαιώματα, η δικαιοσύνη έχει μετατραπεί σε μαστίγιο κατά της αντιπολίτευσης και οι φυλακές έχουν γεμίσει με ανθρώπους που διέπραξαν το αδίκημα της έκφρασης της άποψής τους.

Το νησί μας βρίσκεται υπό την κατοχή της Τουρκίας από το 1974, την πιο τραγική χρονιά για την πατρίδα μας. Η Τουρκία, που βάσει των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου του 1960 είχε δικαίωμα να διατηρεί 650 στρατιώτες στο νησί, βρίσκεται εδώ με 40.000. Η τουρκική κυβέρνηση έχει τον τελευταίο λόγο σε όλες τις αποφάσεις που λαμβάνονται στον βορρά. Αλλά αυτή η κατοχή δεν είναι μόνο στρατιωτική. Εδώ και χρόνια έχει μετατραπεί και σε μια πολιτική κατοχή, καθώς, λόγω του πληθυσμού που μεταφέρεται συστηματικά από την Τουρκία, η δημογραφική δομή αλλοιώθηκε και οι Τουρκοκύπριοι γίνονται μειονότητα. Οι έποικοι από την Τουρκία έφτασαν να είναι πενταπλάσιοι από τους Κύπριους. Αντιμετωπίζουμε τον κίνδυνο οι έποικοι να γίνουν ντόπιοι και οι ντόπιοι να μείνουν χωρίς πατρίδα, ενώ συνεχίζεται η λεηλασία των εδαφών των Ελληνοκυπρίων που υφαρπάχθηκαν με τη βία των όπλων το 1974.

Εμείς είμαστε υποψήφιοι για να αποκαλύψουμε αυτές τις αλήθειες που τις κρύβουν.

Δεν έμεινε μορφή καταπίεσης και βίας την οποία δεν υπέστη μέχρι σήμερα η εφημερίδα «Αφρίκα», επειδή αποκαλεί την Τουρκία κατοχική δύναμη: Δέχτηκε δύο φορές βομβιστικές επιθέσεις, δύο φορές επιθέσεις με πυροβολισμούς και καταχωρήθηκαν εναντίον της δεκάδες αγωγές. Πιο πρόσφατα, στις 22 του Γενάρη, ένας όχλος εποίκων επιτέθηκε στην εφημερίδα, κατόπιν υπόδειξης του Έρντογαν. Ήταν επίθεση λιντσαρίσματος, με πέτρες και ρόπαλα, που έγινε με την ανοχή και τη συνενοχή της αστυνομίας. Και ενώ οι δράστες αφέθηκαν ελεύθεροι, ο εκδότης της «Αφρίκα» Σενέρ Λεβέντ και ο διευθυντής της Αλί Οσμάν Ταμπάκ δικάζονται με την κατηγορία της «προσβολής ξένου κρατικού αξιωματούχου». Είμαστε υποψήφιοι για να ξεσκεπάσουμε αυτό το καθεστώς του φόβου.

Ξέρουμε ότι η φωνή από τα κατεχόμενα όσων αντιστέκονται στην καταπίεση της Τουρκίας δεν ακούγεται στη διεθνή σκηνή και ότι οι πολιτικοί που αποστέλλονται στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο δεν παρουσιάζουν την πραγματικότητα. Αυτός είναι ένας από τους κύριους λόγους που κατερχόμαστε ως υποψήφιοι με το «Κίνημα Γιασεμί». Αποτελεί χρέος μας να καταγγείλουμε στο Ευρωκοινοβούλιο την πραγματικότητα που ζούμε στην Κύπρο.

Τασσόμαστε υπέρ μιας Κύπρου ολικής και αδιάσπαστης και όχι απλώς ενωμένης. Θέλουμε μία Κύπρο χωρίς σύνορα, που δεν θα χωρίζεται σε τουρκική και ελληνική περιοχή. Υποστηρίζουμε λύση που αποκλείει τα δύο κράτη, τη διχοτόμηση. Δεν είμαστε αντίθετοι με μια ομοσπονδιακή λύση, αλλά βλέπουμε την ομοσπονδία ως μέσο δημιουργίας μιας ενιαίας Κύπρου και όχι ως εφαλτήριο για χωριστά κράτη. Και η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν δικοινοτική ομοσπονδία, αλλά αντίθετα με αυτό που συζητείται τώρα, ήταν μία περιφέρεια και όχι διζωνική. Η Κύπρος είναι μία και αδιαχώριστη. Είναι παραλογισμός να ζητείται η δημιουργία δύο χωριστών χωρών σε ένα νησί. Όσοι υποστηρίζουν την ομοσπονδιακή λύση και στις δύο πλευρές του νησιού, πρέπει να διευκρινίσουν το περιεχόμενό της και να μιλήσουν ξεκάθαρα, ειδικά για το θέμα του τερματισμού των εγγυήσεων και της αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων.

Μέχρι σήμερα, οι ηγεσίες και τα πολιτικά κόμματα δεν έκαναν σοβαρά βήματα προς την κατεύθυνση της λύσης και της ειρήνης. Μερικά παραδείγματα είναι η διαιώνιση του θέματος των αγνοουμένων, το γεγονός ότι δεν πήγαν ούτε μια φορά μαζί οι δύο ηγέτες σε έναν ομαδικό τάφο, το ότι δεν άνοιξε το Βαρώσι και το ότι δεν δικάστηκαν οι εγκληματίες πολέμου.

Έχουμε υποχρέωση να τα τονίζουμε αυτά.

Ζούμε αυτή τη στιγμή πολύ κρίσιμες μέρες. Βρέθηκε θησαυρός στις θάλασσές μας, αλλά δεν είμαστε βέβαιοι ποια θα είναι η κατάληξη. Είμαστε περιτριγυρισμένοι από πολεμικά πλοία.

Το 1974 η χούντα των Αθηνών προκάλεσε μεγάλο κακό στην Κύπρο. Τώρα υπάρχει στην Τουρκία μια φασιστική δικτατορία. Η επιθετική τουρκική πολιτική στη Συρία είναι απόδειξη του τι μπορεί να προκαλέσει στην Κύπρο. Είμαστε υποψήφιοι γιατί αντιλαμβανόμαστε αυτό τον κίνδυνο. Παρακολουθούμε με έκπληξη ότι, όχι μόνο στον βορρά αλλά και στον νότο, υπάρχουν κύκλοι που αγκαλιάζουν αυτή τη φασιστική δικτατορία. Την ίδια στιγμή, οι Τούρκοι αξιωματούχοι που μας ανακήρυξαν «εχθρούς της Τουρκίας» επειδή αντιτιθέμεθα στον ισλαμοφασισμό, αγκαλιάζουν αυτούς τους κυπριακούς κύκλους.

Όσο κίνδυνο αποτελούσε για την Κύπρο η φασιστική χούντα των Αθηνών, με τόσο μεγάλο κίνδυνο απειλεί όλους μας το φασιστικό καθεστώς της Τουρκίας.

Να γιατί είμαστε υποψήφιοι. Ισχυρή φωνή κατά του φασισμού και ενάντια στην κατοχή: Αυτό είναι το «Κίνημα Γιασεμί».